Succesvol presenteren: zo heurt het eigenlijk!

Om de communicatie tussen jou en mij soepel en aangenaam te laten verlopen, zijn er ooit sociale etiquetteregels bedacht.
Helaas schieten we dit doel van moreel besef regelmatig voorbij, met wederzijds ongemak tot gevolg. Het effect van sociale regels beoordelen we vaak met ons hoofd; we meten het af aan opgedane kennis, culturele waarden en hardnekkige overtuigingen.

Of sociale regels écht deugen, kunnen we beter op gevoelsniveau toetsen.
Ons eigen gevoel welteverstaan. Maar hoe doe je dat? Durf jij op je gevoel af te gaan? Durf jij jezelf te vertrouwen?

Dan nog even terug naar ‘hoe het eigenlijk niet heurt’.
Op het gebied van jezelf te presenteren heb je als kind van huis uit de nodige bagage meegekregen: ‘Doe dit, laat dat, denk hieraan, houd daar rekening mee!’ Uiteindelijk blijk je genadeloos afgericht om in een soort keurslijf het gewenste kunstje te vertonen. Zo ben je voorspelbaar, handelbaar en inzetbaar voor zaken die volwassenen voor je hebben bedacht.
Misschien ondervind ook jij hiervan de kwalijke gevolgen: een vertekend zelfbeeld, de continue angst voor afwijzing en het hardnekkige idee niet goed genoeg te zijn.

Dan nu het goede nieuws: het is nooit te laat voor een gelukkige jeugd.
Ontsnap uit het keurslijf dat je gevangen houdt en ontdek je natuurlijke staat. Leg de verbinding van je hoofd naar je hart, want dat klopt ;-). Van een onnatuurlijk en krampachtig keurslijf maak je een ontdekkingsreis met jouw ontluikende schoonheid als eindbestemming.

Alles wat uit ons hoofd komt, is bedacht en daarmee onbetrouwbaar en per definitie verdacht.
Een zuivere, onmetelijke en betrouwbare intelligentie vind je op gevoelsniveau. Het ligt geduldig op jou te wachten en staat altijd klaar om jou actief van dienst te zijn. Sneller dan de snelste computer krijg je intuïtief het antwoord op de vraag ‘wat eigenlijk heurt?’.

Je voelt iets ongemakkelijks dat om aandacht vraagt.
Stel jezelf bijvoorbeeld de volgende vragen: ‘Wat is hier aan de hand?’ ‘Presenteer ik mij op een oneigenlijke manier?’ ‘Doe ik oneigenlijke concessies?’ ‘Eet ik iets waarmee ik mijn lichaam belast?’ ‘Ga ik met iemand om, die ik onvoldoende zie zitten?’ ‘Doe ik werk waar ik niet blij van word?’ ‘Zeg ik ja, terwijl ik een ‘nee’ voel, of andersom?’Directe vragen, met soms verrassende, confronterende of pijnlijke antwoorden.

De een heeft meer ellende nodig om tot inkeer te komen dan de ander.
Sommigen moeten, zoals mij eerder gebeurde, volledig vastlopen. Ik werd gedwongen zelfreflectie toe te passen en kwam erachter een punt achter mijn vorige baan te ‘moeten’ zetten.
Het juiste antwoord op de vraag hoe je je ‘moet’ presenteren, kan sterk afwijken van wat jou is aangeleerd. Maar het nodigt jou uit een zelfvervreemdend en ongelukkig bestaan achter je te laten en ruimte te laten voor een bevrijdend en genoegzaam leven.

Hoe kom jij aan de antwoorden op jouw levensvragen?
Ben jij rationeel ingesteld en wil je alles begrijpen, of heb jij ervaring met het vertrouwen op je intuitie? En in welke mate durf jij als persoon deel uit te maken van jouw product, dienst of boodschap? Ik ben reuze benieuwd naar jouw reactie.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *