Waarom je meer zegt, als je minder woorden gebruikt

Ben je nog op vakantie geweest en hoe was het?
Het zijn de meest gestelde vragen na de zomervakantie. Zoiets vragen is een gewoonte of een sociaal binnenkomertje … en wordt maar heel soms vanuit oprechte belangstelling gevraagd.

Het lijken onschuldige vragen, totdat je mijn buurvrouw tegenkomt:
Ik wilde naar Peru, bleek je daar een visum voor nodig te hebben en voor de aanvraag een geldig paspoort. Dat wist ik niet en mijn paspoort bleek verlopen…
Ze wauwelde voort over noodzakelijke stempels, stickers, verschillende visa, autorisatie… Al snel verslapte m’n aandacht en onderdrukte ik met moeite een grote geeuw.

We kennen ze allemaal: mensen zoals mijn buurvrouw. Die oeverloos kletsen en zich niet om de emotionele staat van hun gezelschap bekommeren.

Ooit weleens een presentatie meegemaakt die te kort was?
Nee hè? Meestal is iemands betoog (veel) te lang. Dat vermoeit, verveelt en laat je aandacht afdwalen.
Ben jij soms ook te lang van stof, zonder dat je het weet? Hoogstwaarschijnlijk heb je dan het doel van je verhaal niet helder voor ogen en bewandel je allerlei zijwegen, zonder dat je weet waar je uitkomt.

Snoep verstandig eet een appel is een kernboodschap uit de jaren 80. Hij is kort en helder, waardoor velen hem nog herinneren. De essentie van de boodschap is duidelijk: appels zijn gezond.

Mensen zijn vergeten hoe een verhaal te vertellen. Verhalen hebben geen midden of een einde meer. Ze hebben meestal een begin dat nooit meer eindigt. (Steven Spielberg)

De drie belangrijkste oorzaken, waardoor veel mensen meer zeggen dan nodig:

1) Van mij krijg je geen hoogte
Je draait om de essentie heen en verzuimt je punt te maken. Met een algemene en abstracte boodschap spreek je je niet écht uit. Je houdt je publiek op afstand en voorkomt dat je ergens op aangesproken wordt. Hiermee ontloop je stiekem je verantwoordelijkheid.

2) Kijk mij eens slim zijn
Velen investeren jarenlang flink in kennis met dure studies. Sommigen gaan hier prat op en meten hier hun sociale status aan af. Het gevaar bestaat dat je zo elke gelegenheid aangrijpt om je opgedane kennis te ventileren.

3) Als ik maar niets vergeet
Je hebt een obsessie voor volledigheid. Je propt te veel informatie in je presentatie. Het gevolg: oersaaie teksten en duffe presentaties. Als je iets weglaat, ben je bang iets te missen. Nou en? Kiezen is verliezen en wat je overhoudt is goud.

Alle verhalen eindigen gelukkig, als je maar op tijd stopt (A.M.G.Schmidt)

Snoei je onderwerp tot één enkel groots idee en zet daarvandaan je verhaallijn uit. Schrap alle informatie die voorbij gaat aan wat de ander wil horen. Stel jezelf continu de vraag of je met je verhaal de ander verder helpt. Het is de essentie van gezond bedrijfsvoeren: zorgen dat het leven van je doelgroep door jou eenvoudiger, leuker, makkelijker, gezonder, zinvoller of aantrekkelijker wordt.
Sluit dus met de essentie van je boodschap altijd aan op de belangen en behoeften van je doelgroep. Dat smaakt steevast naar meer, waardoor je luisteraar een fan wordt.

2 antwoorden
  1. Christiaan
    Christiaan zegt:

    Vanaf klein af aan ben ik altijd lang van stof geweest en zal dat altijd zo blijven, denk ik. Ik herken mijn obsessie, dat ik bang ben om dingen te vergeten. En vervolgens haal ik tijdens het vertellen er dingen bij die totaal niet relevant zijn voor mijn verhaal wat ik wil vertellen. Ook speelt structuur in mijn hele leven al een hele grote rol. Dat komt door mijn autisme, waarvan ik pas 8 jaar het bestaan weet.

    Beantwoorden
    • Coen Lievaart
      Coen Lievaart zegt:

      Juist als je de kern van je verhaal kent, kun je gestructureerd een verhaal vertellen.
      Ik heb geen autisme, maar ben overgeassocieerd. Goed voor m’n creatieve uitspattingen, maar onhandig om een helder verhaal te houden.
      Het gaat om de juiste balans tussen associaties en structuur.

      Wij laten deelnemers aan een presentatietraining weleens deze oefening doen: ‘Maak in gedachten een dia van de essentie van wat je wilt vertellen. Hierna vertel je een verhaal dat in alle opzichten relevant is aan deze dia. Dit is een vorm van structuur waarbij je alles mag vergeten wat niet relevant is en met rust een natuurlijke verhaallijn aanhoudt.
      Misschien heb je hier wat aan Christiaan :-).

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *